در تحلیل تیرها، اولین و مهم‌ترین گام، تشخیص نوع تکیه‌گاه‌ها و واکنش‌های آن‌هاست. هر تکیه‌گاه مشخص می‌کند که تیر در چه راستاهایی اجازه حرکت دارد و در چه راستاهایی مقید شده است.

1️⃣ شناسایی تکیه‌گاه‌ها

در یک تیر افقی معمولاً با این تکیه‌گاه‌ها روبه‌رو هستیم:

• تکیه‌گاه مفصلی → دو واکنش (افقی و عمودی)

• تکیه‌گاه غلطکی → یک واکنش (عمودی)

• تکیه‌گاه گیردار → دو نیرو + یک لنگر

قبل از هر محاسبه، باید واکنش‌های مجهول هر تکیه‌گاه را مشخص کنیم.

2️⃣ تجزیه نیروی مایل

اگر نیرویی با زاویه به تیر وارد شود، مستقیماً قابل استفاده نیست.
ابتدا آن را به دو مؤلفه تجزیه می‌کنیم:

• مؤلفه افقی

• مؤلفه عمودی

این کار باعث می‌شود بتوانیم اثر نیرو را در هر راستا جداگانه بررسی کنیم.

3️⃣ نقش تکیه‌گاه‌ها در تحمل نیرو

هر تکیه‌گاه فقط نیروهایی را تحمل می‌کند که با نوع محدودیت آن سازگار باشد:

• غلطکی → فقط نیروی عمودی

• مفصلی → نیروی افقی و عمودی

• گیردار → نیرو + لنگر

به همین دلیل، نوع تکیه‌گاه مستقیماً تعیین می‌کند که بار واردشده چگونه بین تکیه‌گاه‌ها توزیع شود.

4️⃣ شرط تعادل تیر

برای اینکه تیر در حالت تعادل باشد:

• مجموع نیروهای افقی = 0

• مجموع نیروهای عمودی = 0

• مجموع لنگرها = 0

با استفاده از این سه شرط، می‌توان واکنش هر تکیه‌گاه را به‌صورت مرحله‌به‌مرحله محاسبه کرد.

نتیجه مهم

تحلیل صحیح تیر بدون شناخت تکیه‌گاه‌ها ممکن نیست. تکیه‌گاه‌ها مشخص می‌کنند بار چگونه منتقل می‌شود و هر بخش از سازه چه سهمی در تحمل نیرو دارد.